สวัสดีครับ หลังจากโพสต์คราวก่อนผมพาไปเดินเที่ยวงานเทศกาลหิมะที่ซับโปโร กันแล้ว วันต่อมาเราก็ย้ายกันไปที่ฮาโกดาเตะ เมืองท่าของฮอกไกโด ส่วนหนึ่งที่มาพักที่เมืองนี้เพราะผมจะมาตามรอยบุคคลท่านหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ก็มีอิทธิผลส่วนหนึ่งต่อวงการอนิเมะด้วย นั่นก็คือท่านรองปีศาจ ฮิจิกาตะโทชิโซ 土方歳三 เดี๋ยวเรามาดูรูปแล้วก็เรื่องราวความเป็นมาของเขากันครับ (Spoiler Alert !! ผมจะมีการพูดถึงอนิเมะเรื่องกินทามะ กับ โกลเด้นคามุยด้วยนะครับ ใครไม่อยากถูกสปอยล์ก็ไปดูก่อนแล้วมาอ่านต่อกันได้นะครับ)
กลายเป็นมาสคอตของฮาโกดาเตะไปซะแล้วท่านรอง !!
วิวที่มองจากโรงแรมจะเห็นท่าเรือชัดเจน
เมืองฮาโกดาเตะ 函館 เป็นเมืองท่าที่อยู่ตอนใต้ของเกาะฮอกไกโด ในสมัยที่ญี่ปุ่นยังปิดประเทศไม่ค้าขายกับต่างชาตินั้นตรงเมืองท่าฮาโกดาเตะยังเป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองที่เปิดรับการค้าขายกับต่างชาติอยู่(อีกเมืองหนึ่งน่าจะเป็นโยโกฮาม่า หรือไม่ก็เมืองนางาซากิ อันนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ) ทำให้เมืองฮาโกดาเตะค่อนข้างจะมีความเจริญและมีความเป็นฝรั่งตะวันตกค่อนข้างสูงเลยทีเดียว สังเกตุได้จากตึกรามบ้านช่องสมัยก่อนก็จะออกแนวๆยุโรปน่ะแหละ
นั่งรถรางไปเที่ยวกัน
ตึกโบราณสไตล์ยุโรป คุ้นๆเหมือนธนาคารในเรื่องโกลเด้นคามุยที่ท่านรองฮิจิกาตะมาเอาดาบคืนละนะ
บรรยากาศหลังหิมะตกหนัก
ตอนแรกก็ว่าจะมาพิพิธภัณฑ์ของชาวไอนุ แต่ดันหลงทางก็เลยมาไม่ทันเวลาปิด(ฤดูหนาวปิด 5 โมงเย็น ปิดเร็วไปมัยขอรับ)
ไว้คราวหน้าแล้วกันนะครับ
ภูเขาฮาโกดาเตะและเนินที่เดินไปถึง(ไม่แน่ใจใช่เนินดังในเรื่อง Fan Day หรือเปล่าอะนะ)
เดินไปซื้่อของฝากที่ย่านตึกแดง 金森赤レンガ倉庫
เสร็จแล้วก็ต้องมากินเบอร์เกอร์ไก่ที่ร้านลักกี้ปิแอโร่
เป็นร้านที่เปิดสาขาอยู่เฉพาะในฮาโกดาเตะเท่านั้นก็เลยต้องมากินให้ได้ละครับ (เขารับแต่เงินสดนะขอรับ)
ก็อร่อยดีนะ คล้ายๆไก่ทอดคาราเกะใส่ซอสเค็มๆหวานๆ
ขากลับผ่านศาลเจ้าลอยน้ำ 金森神社 ดูเหมือนจะขึ้นชื่อเรื่องขอพรด้านความรัก
ความรักไม่สน ขอถูกหวยดีกว่านะท่าน สาธุๆ
กลับมาถึงโรงแรมใกล้สถานีฮาโกดาเตะก็มืดซะแล้ว(หน้าหนาวนี่สี่ห้าโมงก็มืดแล้วละนะ)
วันรุ่งขึ้นตอนเช้าผมก็เดินจากโรงแรมไปยังจุดสุดท้ายที่ท่านรองฮิจิกาตะมีชิวิต ก่อนอื่นต้องเล่าประวัติคร่าวๆของท่านรองฮิจิกาตะซะก่อน ท่านรองนี่เกิดวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1835 ในครอบครัวชาวนาในโตเกียวที่ค่อนข้างจะมีฐานะดีและมีพี่น้องอยู่ 10 คน(ท่านรองเป็นลูกคนสุดท้อง แต่บ้างก็ว่าถ้าไม่นับพี่น้องที่ตายตอนคลอดหรือไม่รอดตอนเป็นเด็กทารกก็จะจัดว่าเป็นลูกคนที่ 6 ละนะ) ตอนเด็กๆพ่อแม่ของฮิจิกาตะก็เสียชีวิตไปไล่ๆกัน ฮิจิกาตะก็เลยต้องอยู่ในความดูแลของพี่ชายคนรอง ว่ากันว่านิสัยฮิจิกาตะในวัยเด็กนิสัยไม่ค่อยจะดีเท่าไร(ก็คงเป็นเพราะเป็นเด็กขาดความรักจากพ่อแม่ละนะ) ออกจะเป็นคนไม่สนใจใครแม้แต่ครอบครัว จนกระทั้งวันนึ่งเขาได้เห็นซามูไรคนหนึ่งที่ถูกให้คว้านท้องสำเร็จโทษ ฮิจิกาตะถึงกับหลั่งน้ำตาในงานศพของชายคนนั่น และนั่นก็อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ฮิจิกาตะอยากเป็นนักรบซามูไร
ต่อมาฮิจิกาตะก็ได้พบกับ คนโดะ อิซามิ แห่งโรงฝึกชิเอกัง และก็ได้ก่อตั้งกลุ่มชินเซ็นกุมิเพื่อพิทักษ์โชกุนขึ้นในภายหลัง หลังผ่านเหตุการณ์ต่างๆนาๆ สุดท้ายคนโดะก็ได้กลายเป็นหัวหน้ากลุ่มชินเซ็นกุมิเต็มตัว ส่วนฮิจิกาตะก็ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้า เพราะฮิจิกาตะต้องทำหน้าที่ดำรงกฎเหล็กของกลุ่มชินเซ็นกุมิอย่างเคร่งครัด (ในกินทามะที่ท่านรองมักจะพูดว่าคนทำผิดต้องคว้านท้องก็เพราะตัวจริงเขาก็เป็นแบบนั้นแหละ) จนเป็นที่เกรงกลัวของคนในกลุ่มจนได้รับฉายาว่า ท่านรองปีศาจ 鬼の副長 เป็นฉายาติดตัวฮิจิกาตะไปตลอดชีวิตแหละนะ
กาลเวลาผ่านไป เกมการเมืองก็เปลี่ยนไป สุดท้ายอำนาจของโชกุนก็หมดลง กองทัพใหม่ขององค์จักรพรรดิก็ไล่ต้อนกลุ่มกองกำลังที่เหลือของโชกุนจนคนโดะต้องยอมแพ้และถูกประหารชีวิตตัดหัวเสียบประจาน ท่านรองฮิจิกาตะเลยต้องนำกำลังที่เหลือหนีไปฮอกไกโด ฮิจิกาตะเข้ายึดป้อมห้าแฉก 五稜郭 ที่ฮาโกดาเตะ ก่อนที่กองทัพของรัฐบาลใหม่จะนำกองกำลังบุกขึ้นมาจากท่าเรือ ท่านรองก็เลยขี่ม้านำกองกำลังที่เหลืออยู่เข้าปะทะ แต่ระหว่างทางกลับโดนกระสุนปืนยิงเข้าและตกลงจากม้าเสียชีิวิต เป็นอันจบประวัติอันโลดโผนของท่านรองฮิจิกาตะไว้เช่นนี้นี่เอง (เสียชีวิตวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1869 อายุ 34 ปี )
เจอเสาหน้าท่านรองกลางหิมะ
ก็มีประวัติท่านรองเขียนอยู่นะ
ตัวป้ายจุดสุดท้ายที่ท่านรองมีชีิวิตจะอยู่เข้ามาในสวนหน่อยนะครับ
ที่ว่าเป็นป้ายบอกจุดสุดท้ายที่ท่านรองมีชีิวิตไม่ใช่ป้ายสุสานเพราะว่าไม่พบศพท่านรองละนะ หลังจากโดนยิงตกม้าก็ไม่รู้ว่าร่างหายไปไหน ป้ายหินตรงนี้เลยเป็นจุดที่ท่านรองน่าจะโดนยิงตกม้าที่ตรงนี้แหละ
หลังจากนั้นผมก็ย้อนรอยนั่งรถรางกลับไปที่ป้อมห้าแฉก 五稜郭
เดินมาสัก10กว่านาทีก็ถึง ขึ้นไปดูวิวป้อมห้าแฉกได้แต่ผมไม่มีเวลาก็เลยไม่ได้ขึ้นน่ะครับ
เข้ามาในตัวอาคาร ในที่สุดก็ได้เจอรูปปั้นท่านรองฮิจิกาตะแล้ว
เสื้อผ้าท่านรองนี่ก็ใส่ชุดแบบฝรั่งตะวันตกเลยไม่ได้ใส่กิโมโนแบบญี่ปุ่นอะไรแล้ว (ผมเดาว่าในกินทามะถึงให้หน่วยชินเซ็นกุมิใส่ชุดเครื่องแบบสีดำแบบฝรั่งมากกว่าจะเป็นชุดคลุมสีฟ้าขาวแบบดั่งเดิมละนะ)
ว่ากันว่าท่านรองเป็นคนสุดท้ายในกลุ่มชินเซ็นกุมิที่ยืนหยัดต่อสู้จนวาระสุดท้าย คนอื่นๆถ้าไม่ตายไปก่อนก็ยอมแพ้แปรพักตร์กันหมด คนถึงได้ยอมรับนับถือว่าฮิจิกาตะนี้เป็นคนจริงที่น่านับถือละนะ
รูปถ่ายท่านรอง ดูๆไปแล้วก็ค่อนข้างจะเป็นผู้ชายน่าตาดีละนะ ในมังงะอนิเมะถึงชอบวาดให้ฮิจิกาตะออกเท่ๆหล่อเหลาเอาการอยู่เหมือนกัน
อันนี้คงเป็นเรือที่ใช้ในการศึก
ถ่ายคลิปไว้นิดหน่อยครับ ตามนี้เลย ->
VIDEO
สำหรับการตามรอยฮิจิกาตะก็จบละด้วยประการละชะนี้ จริงๆถ้าเข้าไปในป้อมห้าแฉกก็น่าจะมีอะไรแสดงอยู่มากกว่านี้แต่เพราะผมเองไม่มีเวลาเท่าไรก็เลยมาได้เท่านี้ละครับ แถมให้นิดหน่อย ผมเคยดูสารดีเกี่ยวกับท่านรองฮิจิกาตะโทชิโซอยู่อันหนึ่ง จับใจความได้ว่าหลังที่คนโดะตายไปแล้วท่านรองต้องมานำกองกำลังเองนี่ มีคนในกลุ่มชินเซ็นกุมิเขียนจดหมายถึงทางบ้านว่าท่านรองฮิจิกาตะนี่ใจดีห่วงใยลูกน้องยิ่งกว่าแม่แท้ๆของเขาเสียอีก เป็นไปได้ว่าจริงๆแล้วฮิจิกาตะเองอาจจะเป็นคนใจดีไม่ได้เป็นเข้มงวดโหดร้ายอะไรแบบที่ได้รับฉายาท่านรองปีศาจก็เป็นได้ เพียงแต่ว่าตอนที่คนโดะเป็นหัวหน้าหน่วยชินเซ็นกุมิ เขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะใจดีกับลูกน้อง(เห็นได้ในเรื่องกินทามะเลยนะแหละ) ฮิจิกาตะเลยต้องสวมบทบาทเป็นคนใจร้ายเข้มงวดก็เป็นได้(คล้ายๆกับ Good Cop Bad Cop นะแหละนะ มีตำรวจใจดีก็ต้องมีตำรวจใจร้าย) พอไม่มีคนโดะแล้วเขาถึงได้แสดงนิสัยจริงๆออกมาละนะ
Credit : Gintama
สำหรับในเรื่องกินทามะ เขาก็จะให้ชื่อว่าฮิจิกาตะ โทชิโร่(คงเพราะมันเป็นอนิเมะล้อเลียนขำๆ ก็เลยไม่ใช่ชื่อจริงฮิจิกาตะโทชิโซอะนะ) ความหล่อความเท่ก็คงจะก็อปมาจากตัวจริงล้วนๆน่ะแหละ ส่วนเรื่องที่ชอบสูบบุหรี่กินทุกอย่างที่ราดมายองเนสนี่ก็ไม่รู้ว่าเหมือนตัวจริงหรือเปล่าอะนะ
Credit : Golden Kamuy
สำหรับเรื่องโกลเด้นคามุย เนื่องจากในชีวิตจริงเราไม่พบศพของท่านรองฮิจิกาตะ มันก็มีข่าวลือบางสายว่าท่านรองอาจจะมีชีวิตอยู่ก็เป็นได้ ในเรื่องโกลเด้นคามุยผู้แต่งก็เลยเขียนบทให้ฮิจิกาตะยังไม่ตายและถูกจับไปอยู่ในคุกอาบาชิริ ก่อนจะกลายเป็นผู้นำฝ่ายนักโทษแหกคุกที่ออกตามหาทองคำที่ซ่อนอยู่ ภาพลักษณ์ของฮิจิกาตะในเรื่องก็จะเป็นซามูไรเฒ่าที่ยังเก๋าอยู่ ในบางฉากก็จะแสดงให้เห็นความเฉียบขาดสมฉายาท่านรองปีศาจ หรือบางทีก็แสดงความห่วยใยลูกน้อง มีความอ่อนโยนที่มีให้กับเด็กๆเล็กๆ ซึ่งผมว่าเป็นอีกตัวละครที่น่าสนใจดีครับ
ส่งท้ายขายของอีกเช่นเคย ตำนานแมงสี่หูห้าตา ฉบับนวนิยาย ->
ซื้อที่กูเกิลบุ๊ค -> ตรงนี้ <-