Anime No.73 : Hakuoki 薄桜鬼

 สวัสดีครับ หลังจากต้นเดือนกุมภาพันธ์ผมได้ไปตามรอยท่านรองปีศาจแห่งชินเซนกุมิคุณฮิจิกาตะโทชิโซกันถึงฮาโกดาเตะแล้ว พอกลับมาผมก็เลยอยากจะหาอนิเมะที่ว่าด้วยเรื่องของกลุ่มชินเซนกุมิมาดูบ้าง(นอกจากเรื่องกินทามะกับโกลเด้นคามุย) ก็บังเอิญไปเจอเรื่องหนึ่งนั่นก็คือเรื่องที่จะมารีวิวในวันนี้ Hakuoki 薄桜鬼 (ชื่อภาษาไทย บุปผาซามูไร) เรื่องราวจะเป็นเช่นไรมาลองดูกันครับ

Ataya's Star :    ★★★★☆

เรื่องย่อ :

    เรื่องราวของสาวน้อย จิซุรุ ยูคิมูระ ที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายออกตามหาพ่อที่ขาดการติดต่อไปจนถึงเมืองเกียวโตและถูกกลุ่มคนประหลาดไล่ล่าแต่ก็ได้ถูกกลุ่มชินเซ็นกุมิช่วยเหลือไว้ เพราะจิซุรุได้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่ควรเห็นไปซะแล้วทำให้ โทชิโซ ฮิจิกาตะ รองหัวหน้าของหน่วยชินเซ็นกุมิตัดสินใจที่จะขังเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน จิซุรุจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ในฐานของหน่วยชินเซ็นกุมิและได้ทำความรู้จักกับสมาชิกของหน่วยไปด้วยนั่นเอง

 

 

ความคิดเห็น:

    เรื่องนี้ก็เป็นอนิเมะที่สร้างมาจากเกมจีบหนุ่มที่เดินเรื่องราวตามประวัติศาสตร์จริงๆของหน่วยชินเซ็นกุมิตั้งแต่ยุครุ่งเรืองไปจนถึงการล้มสลายของกลุ่ม มีการใส่ความเป็นแฟนตาซีลงไปบ้างแหละแต่ก็คงเพื่อความบันเทิงละนะ เหตุการณ์ต่างๆในเรื่องหลักๆก็จะทำตามเหตุการณ์จริงๆที่เกิดขึ้น เรียกได้ว่าดูแล้วก็จะรู้จักหน่วยชินเซนกุมิได้ดีขึ้นเลยทีเดียว ตัวภาพสวยงามตามสไตล์การ์ตูนเด็กผู้หญิง(พระเอกหล่อตัวประกอบก็หล่อกันหมด) เพลงประกอบเปิดปิดก็ไพเราะเข้ากับเนื้อเรื่องดีทีเดียว

ข้อด้อย:

    เนื่องจากมันเป็นอนิเมะที่สร้างจากเกมจีบหนุ่ม ตัวละครหนุ่มๆเกือบทุกตัวก็หล่อกันหมด แถมมันก็มีบทที่สำหรับผู้ชาย(ตาลุงอย่างผม)ดูแล้วก็เลี้ยนๆหน่อยแหละ แต่ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงดูก็คงฟินๆชอบๆกันละนะ นอกนั้นก็คงเป็นที่บทนางเอกมันดูน้อยๆไปหน่อย ถ้ามีบทบาทมากก็นี้หน่อยก็คงจะดี

    กล่าวโดยสรุป อนิเมะเรื่องนี้ก็เป็นแนวอิงประวัติศาสตร์มีการใส่ความแฟนตาซีเข้าไปบ้างเพื่อความบันเทิง ใครที่หาเรื่องที่เกี่ยวกับหน่วยชินเซนกุมิ เรื่องนี้ก็ทำออกมาได้ดีทีเดียว(ดูแล้วระวังจะเสียน้ำตาให้คุณฮิจิกาตะนะบอกไว้ก่อนเลย) แนะนำให้ลองหามารับชมกันนะครับ (มี3ภาค+OVAนะครับ)

ส่งท้ายขายของอีกเช่นเคย ตำนานแมงสี่หูห้าตา ฉบับนวนิยาย ->

4 Ears 5 Eyes Monster Tale ตำนานแมงสี่หูห้าตา ฉบับนวนิยาย Ataya P www.mebmarket.com จากตำนานเล่าขานแมงสี่หูห้าตาของชาวล้านนา สู่เรื่องราวในฉบับนวนิยายที่เรียบเรียงใหม่ให้มีความสมจริง สนุกสนาน อ่านได้สนุกทุกเพศทุกวัย เชิญลองมาอ่านกันเน... Get it now

ซื้อที่กูเกิลบุ๊ค -> ตรงนี้ <-

 

Anime No.23 : Maiko-san Chi no Makanai-san 舞妓さんちのまかないさん

 สวัสดีปีใหม่ครับ พูดถึงปีใหม่ก็นึกถึงสมัยอยู่ที่ญี่ปุ่น ที่นั้นก็มีประเพณีต้องไปวัดไปศาลเจ้าในวันแรกของปีเหมือนกัน(เข้าเรียก 初詣 Hatsumode ) ถ้าโชคดีก็จะได้เห็นพวกลูกคุณหนูคนร่ำคนรวยเขาใส่กิโมโนมาด้วยละนะ ก็พาลนึกไปถึงพวกไมโกะ(舞妓さん) นางรำเลื่องชื่อในแถบเกียวโตขึ้นมา ว่าแล้ววันนี้ก็ขอแนะนำอนิเมะ Maiko-san Chi no Makanai-san 舞妓さんちのまかないさん (แม่ครัวแห่งบ้านไมโกะ) เรื่องเกี่ยวกับอาหารและไมโกะของญี่ปุ่นกันครับ

Ataya's Star :    ★★★★★

เรื่องย่อ :

    เรื่องราวของคิโยะกับซึมิเระสาวน้อยจากจังหวัดอาโอโมริ ทั้งคู่ประทับใจในอาชีพไมโกะจึงตัดสินใจมาฝึกฝนเป็นไมโกะที่เกียวโตเมื่อทั้งคู่เรียนจบม.ต้น ซึมิเระนั้นมีความสามารถและกิริยาเรียบร้อยอ่อนหวานจึงได้เป็นไมโกะโดยไม่ยากเย็น แต่คิโยะนั้นดูจะเป็นเด็กกะโหลกกะลามากกว่าจึงไม่สามารถเป็นไมโกะได้แต่เธอก็ได้ติดสินใจมาเป็นแม่ครัวในบ้านของเหล่าไมโกะแทนเพื่อที่จะได้ดูแลซึมิเระผู้เป็นเพื่อนรักของเธอได้นั่นเอง

ความคิดเห็น:

    เรื่องนี้ถ้าดูแล้วก็จะรู้ว่าการจะเป็นไมโกะนั้นยากลำบากเพียงใด (บางคนอาจจะเข้าใจผิดว่าไมโกะเป็นอาชีพเหมือนเด็กเอนหรือไซด์ไลน์อะไรแบบนั้น แต่จริงๆไมโกะจะทำหน้าที่แสดงศิลปะ ดีดซามิเซน ฟ้อนรำ ดูแลแขกคอยรินเหล้าอะไรอย่างงั้นมากกว่าละนะ) ข้อบังคับอะไรบางอย่างดูแล้วก็ตกใจอยู่เหมือนกันว่าสมัยนี้ยังต้องเข้มงวดยังงั้นอยู่หรือ ? อย่างการห้ามพกมือถืออะไรอย่างงี้ นอกจากเรื่องของไมโกะแล้วก็แน่นอนว่าเนื้อเรื่องหลักจะเป็นการนำเสนอการทำอาหารต่างๆที่คิโยเป็นคนทำ อาหารส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาหารญี่ปุ่นหรืออาหารที่ทำให้พวกไมโกะทานโดยเฉพาะ เรียกได้ว่าดูแล้วก็จะได้เมนูอาหารไปลองทำตามได้แน่นอน 

ข้อด้อย:

      โดยรวมแล้วเป็นอนิเมะที่ดูได้สนุกทุกเพศทุกวัยไม่มีปัญหาอะไรหรอก อาจจะมีการเดินเนื้อเรื่องที่ดูช้าๆไปหน่อยแต่ก็เพราะมันเป็นแนวหนังชีวิตก็เลยไม่มีอะไรตื่นเต้นเร้าใจขนาดนั้นแหละ ตัวละครประกอบอาจจะดูเหมือนๆกันหมดและไม่ค่อยมีบทเท่าไหร่ หลักๆก็จะเป็นเรื่องของคิโยะกับซึมิเระน่ะนะ (จริงๆก็สงสัยอยู่ว่าซึมิเระเป็นคนอาโอโมริแล้วไปเรียนสำเนียงคันไซมาจากไหน หรือว่าเขาบังคับให้ไมโกะต้องพูดสำเนียงคันไซเกียวโตด้วยหรือเปล่าละหว่า)

    กล่าวโดยสรุปเรื่องนี้ถือเป็นอนิเมะน้ำดีที่นำเสนอเรื่องราวของอาหารควบคู่ไปกับวัฒธรรมญี่ปุ่นในเรื่องของไมโกะ ภาพประกอบก็สวยงามสไตล์พาสเทล  ถ้าใครชอบทำอาหารชอบวัฒธรรมญี่ปุ่นก็ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวงละครับ (แต่ส่วนตัวผมเห็นไมโกะแต่งหน้าขาวทีไรก็พาลนึกถึงผีนางรำหน้าขาวบ้านเราทุกที เลยออกจะกลัวๆหลอนๆหน่อยละนะ เฮอๆ)

ล่าสุดเขาก็มีทำเป็นเวอร์ชันคนแสดงลงในNetflixด้วยละนะครับ

 

สุดท้ายก็ขอขายของหน่อยครับ มังงะ Remember 1999 ประธานใจร้ายกับยัยจอมตื้อ ->

:: ซื้อที่ Google Book ::

Anime No. 21 : Deaimon であいもん

 สวัสดีครับ ช่วงนี้ดูข่าวอะไรก็มีแต่คนบอกว่าอันนั้นคือ Soft Power บ้างละ อันนี้คือพลังนุ่มนิ่มบ้างละ จนรู้สึกเริ่มจะเอือมๆแหละ จริงๆถ้าถามว่าอะไรคือ Soft Power ส่วนตัวผมว่ามันคืออะไรก็ตามที่คนต่างชาติเขาดั้นด้นหรือพยายามมาหาของๆเราไปครอบครอง บริโภคหรือใช้งานน่ะแหละ เช่น ฝรั่งที่เขาบินมากินอาหารไทยมาท่องเที่ยวตามวัดวาอาราม หรือ นักชกต่างชาติที่ทิ้งบ้านเกิดข้ามน้ำข้ามทะเลมาเรียนมวยไทย คนจีนที่บินมาซื้อยาดมยาหม่อง อะไรประมาณนี้ละนะครับ มันก็ทำให้นึกถึงอนิเมะญี่ปุ่นที่เขามักจะใส่อะไรที่เป็น Soft Power ของเขามาในเรื่องด้วย เช่น สถานที่ท่องเที่ยวหรืออาหารญี่ปุ่น ก็เลยทำให้คิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา Deaimon  であいもん (ชื่อภาษาไทย "สิ่งที่พบพาน") เรื่องราวจะเป็นเช่นไรมาลองดูกันครับ

Source : https://deaimon.jp/

Ataya's Star :    ★★★★★ 

เรื่องย่อ :

    เรื่องราวเกิดขึ้นที่เกียวโตเมืองแห่งวัฒนธรรมของญี่ปุ่น  เมื่อ นากุโมะ อิริโนะ ชายหนุ่มที่ทิ้งบ้านซึ่งเป็นร้านขายขนมญี่ปุ่นไปตามความฝันที่จะเป็นนักดนตรีอยู่หลายปีได้กลับมาบ้านเกิดเพราะได้ยินว่าพ่อป่วยหนัก ที่สถานีเกียวโตเขาได้พบกับ อิซึกะ ยูคิฮาร่า สาวน้อยที่เข้ามาทักเพราะจำคนผิด ไปๆมาๆกลายเป็นว่าอิซึกะเป็นคนที่มาอาศัยอยู่กับทางบ้านของนากุโมะ(เพราะถูกพ่อของเธอมาทิ้งเอาไว้)และดูเหมือนคุณพ่อของนากุโมะเจ้าของร้านจะถูกใจความขยันขันแข็งของเธอจึงจะยกให้เป็นผู้สืบทอดการทำขนมญี่ปุ่นแทนที่นากุโมะที่ไม่เอาไหนเอาซะเลย เรื่องราวความสัมพันธ์ของครอบครัวขนมญี่ปุ่นจึงเริ่มต้นตรงนี้นี่เอง

 

ความคิดเห็น :

    โดยรวมดูแล้วต้องบอกว่าเป็นอนิเมะที่สนุกดี เรื่องราวไหลลื่นมีดราม่านิดหน่อยมีมุกตลกเล็กๆ เป็นชนิดที่ดูได้ทุกเพศทุกวัยละครับ  นอกจากนี้คุณยังได้สัมผัสการทำขนมญี่ปุ่นที่มีวิธีการละเอียดอ่อนพิถีพิถันและถือว่าเป็นศิลปะกินได้อย่างหนึ่งของญี่ปุ่นก็ว่าได้ จะทราบถึงชนิดต่างๆของขนมญี่ปุ่นและช่วงเวลาที่เขาจะทำขาย(เขาตามฤดูกาลละนะ) เรียกได้ว่าดูแล้วแทบจะอยากจองตั๋วเครื่องบินไปกินขนมญี่ปุ่นที่เกียวโตกันเลยทีเดียว

ข้อด้อย :

    ข้อด้อยอาจจะมีนิดหน่อยตรงที่ตัวละครประกอบดูจะคล้ายๆกันไปนิด ตอนแรกผมสับสนพ่อของนากุโมะกับคุณลุงที่เป็นผู้ช่วยเพราะเขาวาดคล้ายๆกัน แต่พอพ่อแกถอดหมวกก็เลยเลยจำได้แหละ(แกหัวล้านอะนะ เฮอๆ) นอกนั้นก็อาจจะเป็นที่ว่าจบเร็วไปนิด แต่คาดว่าคงจะมีซีซันสองตามมาทีหลังละครับ

    กล่าวโดยสรุปต้องถือว่าเป็นอนิเมะที่ดูได้สบายๆไม่หนักอะไรเท่าไร อารมณ์เหมือนละครหลังข่าวของญี่ปุ่นเขาละนะครับ แล้วถ้าคุณเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่แล้วละก็คุณจะได้เรียนสำเนียงคันไซสไตล์เกียวโตจากในเรื่องด้วยละนะครับ(ผมเองรู้สึกว่าคนเกียวโตจะลากเสียง"สึ"ท้ายคำยาวกว่าคนคันไซในจังหวัดอื่นๆละนะ เช่น 行ってきます Ittekimasu ถ้าคนเกียวโตพูดก็จะได้ยินเป็น 行ってきます~す Ittekimasuuuu อะไรประมาณนั้นละครับ) แล้วอีกอย่างผมว่าวิธีการนำเสนอ Soft Power ที่ถูกต้องมันก็ควรจะแทรกไปในสื่อหรือในภาพยนต์แบบเนียนๆแบบนี้ละครับ คือถ้าไปยัดเหยียดหรือประเภทไปเอาข้าวเหนียวมะม่วงกินให้ดูบนคอนเสิร์ตมันก็ดูเป็นการสร้างกระแสหรือไวรัลแบบชั่วครั้งชั่วคราวเสียมากกว่าละนะครับ ยังไงรบกวนคณะกรรมการ Soft Power มาลองดูอนิเมะเรื่องนี้ดูบ้างก็น่าจะไม่เสียหายอะไรละนะ เฮอๆ 

Official Website -> https://deaimon.jp/    

 

สุดท้ายก็ขอขายของหน่อยครับ มังงะของผม(มี Soft Power แบบไทยๆอยู่ในเรื่องด้วยนะจ๊ะ) ->

:: ซื้อที่ Google Book ::